هرگز تاکنون سابقه نداشته که وزراء و دولتمردانی مانند وزرای حسن روحانی در یک انتخابات اینگونه به نفع یکی از طرفین انتخابات پا به میدان بگذارند.در هیچ دولتی از دولتهای دهگانه قبل به این فضاحت مسئولان دولتی وارد کارزار انتخاباتی نشده اند.اما ایا حضور وزرای دولت به نفع رئیسشان ، قانونی است ؟ 
بگذریم که فتنه گران در سال 88 به اندک حرکات ان دولت انچنان بال و پر دادند و پخش سیب زمینی و غیره را بزرگ کردند که همه چیز تحت الشعاع ان قرار گرفت . الان چه ؟ ایا این کارها و پخش کردن پول و وصل یارانه و دادن معوقات که ماهها و سالها باید قبل پرداخت می شد قانونی است از نظر اصلاح طلبان؟ 
باید به عقل جمعی هم کمی احترام گذاشت .و اما انتخابات روز جمعه 
یک ماه از تبلیغات انتخاباتی نامزدها گذشت و مردم حدود 24 ساعت فرصت دارند تا بدون هیاهو فرد مورد نظر خود را انتخاب کنند.این دومین باری است که دور دوم ریاست جمهوری برای رئیس جمهور مستقر یک چالش می شود .درست مثل سال 88 که اصلاح طلبان با همه وجود امدند تا احمدی نژاد را از ریاست دور دوم باز دارند اما شکست سخت و تلخ و با فاصله زیادی خوردند.
در ان سال احمدی نژاد رای قاطع داشت. این بار چطور ؟ ایا روحانی رای قاطع دارد ؟ ایا او می تواند با فراغ بال به دور دومش فکر کند ؟ چه تفاوتهائی در دور دهم با دوره دوازدهم هم در صحنه داخلی و هم در صحنه منطقه ای و جهانی وجود دارد ؟ در زمینه افزایش اگاهی و اشنائی مردم با حقوقشان چه تفاوتهائی وجود دارد ؟ در زمینه گسترش رسانه ها و شبکه های اجتماعی چه فرقی بین امروز و 8 سال پیش و حتی قبل از ان وجود دارد ؟ 
پاسخ این سوالات را به خواننده می سپارم و به سراغ اصل مطلب می روم 
با کناره گیری قالیباف و جهانگیری عملا دو نامزد در صحنه باقی مانده اند و کمپین های انتخاباتی نشان داد هر دو طرف با تمام توان به میدان رقابت پا گذاشته اند و به دنبال پیروزی هستند و هیچ کس پا پس نمی کشد .
امارها چه می گویند 
حقیقتا مرکز مستقل و بی طرف شناخته شده ای در کشور نداریم که بگوید کدام نامزد شانس بیشتری دارد و نظرسنجی غالبا صبغه علمی قوی و بدون خدشه ای ندارند و حداقل تشکیک در انها اسان است.
بوسیله تجمع مردمی هم نمی توان به ضرس قاطع گفت کدام نامزد جمهور بیشتری دارد . هم روحانی و هم رئیسی توانستند نقش جهان را پر از جمعیت کردند و تبریز برای هر دو نامزد سنگ تمام گذاشت و مراسم هر دو نامزد در مراکز استانها پرشور بود .پس چگونه بفهمیم اقبال مردم به سوی کدام نامزد است ؟
یک راه این است که خود شخص در محافل مختلف پرسشگری نا محسوس کند و ببیند ذائقه اغلب مردم به سمت رئیسی است یا روحانی 
یک راه دیگر بررسی عملکرد طرفین مخصوصا نامزد در قدرت است و راه سوم تشخیص از طریق تعداد ارای منفی هر کدام از نامزدهاست.
من با بررسی این موضوع به این نتیجه رسیده ام که روز جمعه یک رقابت سخت پایاپای و نزدیک در پیش داریم و پیش بینی فرد برنده در حد غیر ممکن است چون هر لحظه ارای نامزدها در حال تغییر و جابجائی است .لذا اینجانب با دو فرض مطلبم را به اتمام خواهم رساند .مشارکت حدود 30 میلیونی و مشارکت حدود 35 میلیونی مردم 
در مشارکت 30 میلیونی با توجه به اینکه قالیباف جهانگیری میرسلیم انصراف داده اند و هاشمی طبا هم در حکم منصرف است انتخابات بعید است دور دومی داشته باشد .لذا در این صورت اقای رئیسی حدود 15 میلیون رای و اقای روحانی حدود 14 میلیون رای خواهند اورد .
در فرض قوی تر که مشارکت 35 میلیون یا کمی بیشتر است مثلا 36 یا 37 میلیون شرکت کننده 
اقای روحانی بین 15 تا 17 میلیون رای و اقای رئیسی بین 16 تا 18 میلیون رای خواهند اورد .
باید اعتراف کرد که این دوره انتخاباتی سخت و رقابتی ترین انتخابات تاریخ کشور را شاهد خواهیم بود .در هر دو طیف همه داشته ها به میدان امده است و سران و بزرگان جناح ها وارد معرکه به سود یکی از طرفین شده اند.
در هفته جاری شکست اقای روحانی بسیار محتمل تر شد و به همان نسبت ارای رئیسی بالاتر رفت ولی هیچ کدام از دو نامزد نمی توانند از انتخاب شدن خاطر جمع باشند.امروز و فردا روزهای حساسی هستند و روزهای تصمیم گیری بخش عمده ای از مردم است و باید فعالیت را افزایش دهیم .
در پایان به سخن حضرت آقا استناد می کنیم که فرمودند در انتخابات هر کس پیروز شود ، برنده اصلی مردم و نظام جمهوری اسلامی است .