گاهی اگر با ماه صحبت كرده باشی

از ما اگر پیشش شكایت كرده باشی

گاهی اگر در چاه مانند پدر آه

اندوه مادر را حكایت كرده باشی

گاهی اگر زیر درختان مدینه

بعد از زیارت استراحت كرده باشی

گاهی اگر بعد از وضو مكثی كنی تا

آیینه یی را غرق حیرت كرده باشی

در سال های سال دوری و صبوری

چشم انتظاری را شفاعت كرده باشی

حتی اگر بی آن كه مشتاقان بدانند

گاهی نمازی را امامت كرده باشی

یا در لباس ناشناسی در شب قدر

از خود حدیثی را روایت كرده باشی

یا در میان كوچه های تنگ و خسته

نان و پنیر و عشق قسمت كرده باشی

پس بوده یی و هستی و می آیی از راه

تا حق دل ها را رعایت كرده باشی

پس مردمك های نگاه ما عقیم اند

تو حاضری بی آن كه غیبت كرده باشی!