اقای ولایتی مصاحبه ای کرده و ضمن انکه حرفهای خوبی زده ، یک جمله ای بر زبان اورده که در شرایط فعلی و مشکلات اقتصادی و نابودی معیشت مردم خیلی به ذوق می زد و باعث این شود که بر خلاف قصد گوینده به ضد منظور تبدیل می شود .ولایتی گفته به یمن نگاه کنیم که مردم به جای لباس لنگ می پوشند و با نان خشک شکم خود را سیر می کنند(نقل به مضمون) حرف اقای ولایتی خیلی خوب است و دعوت به مقاومت برابر گردن کلفتی مستکبران است و همه ما موافق نص ان هستیم ولی بهتر بود ایشان قبل از توصیه به مردم ابتدا از خودشان شروع می کرد.خود اقای ولایتی چطور زندگی می کنند؟ چطور لباس می پوشند؟ایا خود ایشان حاضر است و می تواند با نان خشک شکم خودشان را سیر کنند؟ ایشان در این مصاحبه از امام علی ع صحبت کرده،بسیار خوب امام چگونه زندگی میکردند و سیره عملیشان چطور بود؟اقای ولایتی بفرمایند کت و شلوار ایشان سالی چند بار عوض می شود؟ فرزندان وی چگونه زندگی می کنند .اینکه فقط انتظار داشته باشیم مردم اینکار را بکنند و فلان کار را یاد بگیرند نوعی اهانت به مردم  و بیشتر نشانه سو مدیریت است .اقای ولایتی با ان زندگی در مقامی نیست که چنین توصیه هایی به مردم بنماید هر وقت یک روز در سال نان خشک خوردند انوقت بیایند به مردم توصیه کنند .ایا ایشان با این اندیشه می خواست سال ۹۲ رئیس جمهور شود؟در عصر انفجار اطلاعات نمی شود با حرفهای دوره ی قاجار مردم را سرگرم کرد.هر کسی به مردم چنین توصیه ای می کند ابتدا خودش پیشقدم شود .ایشان طوری حرف می زنند که انگار مردم یک چیزی بدهکار هم شده اند.
ایشان کشور را به سمت چین و روسیه توصیه می کند ولی ایا این دو کشور در مواقع سخت مثل سال ۹۱ ایا غیر استعماری و منصفانه با ما رفتار می کنند یا دست سرمایه سالاران غربی را از پشت می بندند و خنجر زهراگین شان را بیشتر در بدن ما فرو خواهند کرد و با اندیشه مغولی و وحشیانه با ما تعامل خواهند نمود؟
مدتی قبل مسئول دیگری که خانه اش فقط بالای ۳۰۰میلبارد تومان است گفته همه مردم با هم مشکلات را تحمل کنند حرفی که سهم گوینده را مشخص نمی کند.
در این وانفسای مشکلات و به فلاکت رسیدن مردم این گونه حرف زدن نمک به زخم مردم می پاشد .مردم انتظار دارند میزان مشکلات حداقل متوقف شود.
چند ماه است تورم سر به فلک زده دریغ از اینکه یک نفر با مردم همدردی کند .معلوم نیست که اینها در ایران مسئولیت دارند یا در مریخ ؟
هیچ اقدامی برای کم شدن بار مشکلات اتخاذ نمی شود .همه چیز در تعلیق است و انگار زمان متوقف شده است .فکر می کنند با تهدید صرف و مفسد فی الارض و قطاع الطریق خواندن دیگران همه مشکل حل می شود.
دولت کنار کشیده و کار را رها کرده و احساس مسئولیتی در قبال مشکلات ندارند.کارگران بازنشستگان کارمندان جز و مستمری بگیران و بیکاران زندگیشان کاملا فرو پاشیده و دولت به رغم درامدهای کهکشانی بی نظیر و بی سابقه در تاریخ ایران حاضر نیست از ۱۰٪ این درامد چشم پوشی کند و دستی به مشکلات بکشند .
لذا چنین صحبت هایی داغ مردم را بیشتر و انها را عصبی تر می کند .ما در قرن ۲۱ هستیم و در قرن ۱۷ نیستیم .اظهار تاسف می کنیم.